Składam pełne szacunku pokłony Śri Krysznie,
Którego oczy są tak piękne, jak kwiaty lotosu,
Który lubi grać na flecie, który spija nektar z warg Radhy,
I którego zdobi girlanda leśnych kwiatów.

-autor nieznany

Ta Padyavali (Antologia Poezji) napisana została przez bhaktów
Doświadczonych w smakowaniu nastrojów służby oddania.
Zawiera wiele przepięknych wersetów zebranych dla przyjemności bhaktów.
Rozświetla ciemność ignorancji i jest oceanem transcendentalnego szczęścia.

- Śri Rupa Goswami

Rupa Goswami (ur. w 1489 w Jessore, zm. w 1564 we Vrindavanie) to święty i jeden z najważniejszych teologów gaudija wisznuizmu, guru, poeta i filozof. Jeden z przywódców grupy Sześciu Goswamich. Uznawany za inkarnację Rupy Mandżari - pasterki krów i wiecznej służki Kryszny.

Biografia

Urodził się w sławnej rodzinie bramińskiej (która wydała wielu władców i wybitnych guru), pochodzącej z Karnataki. Jego ojcem był Mukunda, a braćmi: Sanatana Goswami i Śriwallabha- ojciec Dżiwy Goswamiego. Studiował retorykę, sanskryt, język perski i język arabski w Sakurma. Ze względu na jego wybitne zdolności zmuszono go wraz z bratem Sanataną do pracy w rządzie muzułmańskiego sułtana Bengalu Aluddina Hussajna Szacha, za co obaj bracia zostali wykluczeni z ortodoksyjnej kasty barmińskiej Gauda. Rupa został pierwszym sekretarzem Szacha (dabir khas), a Sanatana ministrem skarbu (sakara mallika).

W 1514 w Ramakeli, gdzie mieszkali Rupa i Sanatana, po raz pierwszy spotkali Ćajtanję Mahaprabhu. To spotkanie całkowicie odmieniło życie Rupy. Idąc za przykładem Ćajtanji (uznawanego za awatarę Najwyższej Osoby Boga- Kryszny), Rupa postanowił wyrzec się kariery i poświęcić życie służbie Bogu. Wraz z bratem Śriwallabhą załadował cały majątek na dwa statki i rozdał go biednym w Jessore. W tym czasie Sanatana został przez sułtana uwięziony a Rupa wykorzystał resztki majątku na zorganizowanie jego ucieczki z więzienia. Razem wyjechali do Varanasi i Vrindavanu, a następnie do Prajagi (obecny Allahabad), gdzie spotkali Ćajtanję. Tam Ćajtanja przekazał im zasady gaudija wisznuizmu i wysłał do Vrindavanu z podwójną misją: nauczania oraz odbudowania miejsc kultu Kryszny i Radhy, zniszczonych przez muzułmańskich najeźdźców. Później Rupa przeniósł się do Puri do świątyni Dźagannatha (przebywał tam wówczas Ćajtanja), gdzie dał się poznać jako wybitny teolog i poeta - twórca mistycznych poematów ku czci Kryszny. Od tamtej pory Rupa jest uznawany za najwierniejszego ucznia Ćajtanji i założyciela linii “najczystszych wyznawców” nauk Ćajtanji, zwanych Rupanugas (następcy Rupy).

Następnie Rupa wrócił do Vrindavanu, gdzie wraz z Sanataną spędził resztę życia. Obaj zyskali sławę świętych ascetów. Odnowili wiele miejsc kultu Kryszny, odnaleźli starożytny posąg Gowindy - dzieło prawnuka Kryszny - Maharadży Wadżranabhy. Ich najbliższymi współpracownikami byli: Lokanatha Goswami, Bhugarbha Goswami, Gopala Bhatta Goswami, Raghunatha Bhatta Goswami i Raghunatha dasa Goswami. Dołączył do nich bratanek - Dżiwa Goswami, który przyjął od Rupy inicjację. Rupa został pochowany obok świątyni Radha-Damodara we Vrindavanie.

Najważniejsze dzieła

* Bhakti-rasamrita-sindhu (Ocean nektaru Boskiej Miłości)- jedno z najważniejszych dzieł gaudija wisznuizmu opisuje rozwój bhakti jogi od najniższego poziomu śraddha (wiara) do najwyższego maha-bhawa (najwyższa ekstaza miłości do Boga).
* Udżdżwala-nilamani (Szafir Boskiej Miłości)- uzupełnienie poprzedniego dzieła, opisuje madhurja-rasa (boską miłość małżeńską).
* Laghu-bhagawatamrita (Opis nektaru Najwyższej Osoby Boga) o Krysznie i jego awatarach.
* Lalita-madhawa i Widagdha-madhawa (1524-1529)- dwa dramaty o życiu Kryszny w Dwarace i Vrindavanie.
* Stawamala: (Kwiatowa girlanda modlitw).
* Śri Radha-kryszna-ganoddeśa-dipika: (Lampa, oświetlająca towarzyszy Radhy-Kryszny) (1550).
* Danakeli-kaumudi (Boskie rozrywki, podobne do lotosu) (1549) dramat.
* Mathura-mahatmja (Chwała Mathury) poemat.
* Uddhawa-sandeśa (Wieści od Uddhawy) poemat.
* Hamsa-dutam (Łabędzi posłaniec) poemat.
* Śri Kryszna-dżanma-tithi-widhi - podręcznik rytuału wielbienia Kryszny podczas Dżanmastami.
* Nataka-ćandrika (Oświecający księżyc dramaturgii) podręcznik dramaturgii w gaudija wisznuizmie.
* Upadeśamrita (Nektar Instrukcji) wskazówki dla wielbicieli Kryszny.

* Padyavali (Antologia Poezji) - zbiór wersetów różnych autorów poświęconych bhakti

Źródło: www.wikipedia.org

Poszukując ekwiwalentu pojęcia “prześwit” w sanskrycie oddającego znaczenie przestrzeni, jako “żywiołu myśli” zwróciłem się o pomoc do Dr Kennetha Valpeya (Krsna Ksetra Prabhu).
W ten sposób powstało pojęcie “pola ekspandującej świadomości” - citta-vardhana-ksetra.
Dalsze poszukiwania doprowadziły do odnalezienia starszych znaczeń słowa “loka” - miejsce, w formie “avaloka” (występującej w Rig Wedzie i innych “wczesnych textach”) - wolna, otwarta przestrzeń, przestrzeń, zasięg, swobodny ruch. Stąd jeszcze jedna interpretacja - citta-vardhanavaloka “otwarta przestrzeń ekspandującej świadomości” lub po prostu cittavaloka - “otwarta przestrzeń świadomości”.